Oblomov

Oblomov voelt een enorme weerzin tegen het kleingeestig werk en het drukke gedoe van anderen. Hij houdt zich liever bezig met zijn alledaagse besognes, maar het lukt hem niet zijn landgoed op orde te brengen. Hij komt bijna tweehonderd bladzijden lang zijn bed niet uit. Liever blijft hij hangen in heimwee naar zijn idyllische jeugd. Zelfs zijn liefde voor de betoverende Olga kan Oblomov niet uit zijn apathie halen en hem aanzetten tot de grootse daden die zij van hem verwacht.